„III Rzesza. Zbrodnia bez kary” – nowa książka Joanny Wieliczka-Szarkowej


3 Rzesza Zbrodnia bez kary 72Duchowa choroba ludzkości. „Skąd u człowieka mogła się wziąć tak skrajna pogarda dla drugiego człowieka? – pytał 23 marca 2000 roku, papież Jan Paweł II w Yad Vashem i odpowiadał – Ponieważ doszedł on do momentu pogardy dla Boga. Jedynie bezbożna ideologia mogła zaplanować i przeprowadzić eksterminację całego narodu”. O antychrześcijańskim obliczu narodowego socjalizmu najczęściej się nie mówi, podobnie jak wielu biografów Hitlera nie wspomina o jego zdecydowanej wrogości wobec Kościoła katolickiego i w ogóle chrześcijaństwa oraz o chęci zniszczenia tej religii. Tymczasem do swoich najbliższych współpracowników (Rozmowy przy stole) Hitler mówił, że najcięższym ciosem, jakiego doznała ludzkość, było powstanie chrześcijaństwa.

 Hermann Rauschning, członek NSDAP, prezydent Senatu Wolnego Miasta Gdańska, zapamiętał, jak wiosną 1933 roku, na spotkaniu w Kancelarii Rzeszy, wtedy już kanclerz, stwierdził: „Te wyznania, czy takie, czy inne, to wszystko jedno. To już nie ma przyszłości. W każdym razie dla Niemców. Niech faszyzm [włoski] zawiera sobie w imię boże pokój z Kościołem. Ja też to zrobię. Czemu nie? Ale wcale mnie to nie powstrzyma, żeby w Niemczech wyplenić chrześcijaństwo z korzeniami do ostatniego włókienka. (…) Dla naszego narodu natomiast jest rzeczą decydującą, czy przejmuje żydowską wiarę chrześcijańską z jej miękką moralnością miłosierdzia, czy też silną, bohaterską wiarę w Boga w przyrodzie, Boga we własnym narodzie, Boga we własnym losie, własnej krwi. (…) Albo jest się chrześcijaninem, albo Niemcem. Jednym i drugim się nie da” i dodawał:. „Kończymy okres błądzenia ludzkości. Tablice z góry Synaj utraciły swą ważność. Sumienie to wynalazek żydowski. Jest jak obrzezanie, to okaleczenie istoty człowieka. Nadchodzi nowa epoka magicznej interpretacji świata, interpretacji wypływającej z woli, a nie z wiedzy”. Celem Hitlera było stworzenie Tysiącletniej Trzeciej Rzeszy i nowej religii.

W Niemczech, nie był on bynajmniej pierwszym i jedynym, który chciał walczyć z Bogiem chrześcijańskim. Rauschning w swojej książce o narodowym socjalizmie Rewolucja nihilizmu zauważał, że jeszcze przed pierwszą wojną światową duża część elit wojskowych i politycznych cesarskich Niemiec odeszła od żywej wiary chrześcijańskiej, szczególnie katolickiej. Sam cesarz Wilhelm II nie krył swojej wrogości do niej. „Nienawidzę religii, którą przyjęłaś – napisał do nawróconej na katolicyzm landgrafowej heskiej – Przyjmujże więc ten rzymski zabobon, którego zniweczenie uważam za najwyższy cel swojego życia”. Podobnie generał Erich Ludendorff, główny kwatermistrz wojsk cesarskich, miał się za neopoganina, a po wojnie, choć poparł Hitlera, nie wstąpił do NSDAP, bo w jej programie nie zapisano wyraźnie, że odrzuca chrześcijaństwo. W latach dwudziestych prowadził w Monachium oficynę wydawniczą, specjalizującą się wyłącznie w publikowaniu literatury neopogańskiej, w serii pod tytułem Gegen Rom und Juda (Przeciw Rzymowi i Judzie). On też znany był z twierdzenia: „My, Niemcy, jesteśmy narodem, który najdalej odszedł od nauki chrześcijańskiej. Jestem wręcz przeciwnikiem chrześcijaństwa, sam wyznaję poganizm i jestem z tego dumny. Dopiero wskutek zupełnego odrzucenia chrześcijaństwa nabędzie lud niemiecki zwartości, której potrzebuje i której byłby potrzebował w ciężkich chwilach 1918 roku”. Hitler przez długi czas udawał przed opinią publiczną pobożnego chrześcijanina, ale kilka tygodni po przejęciu władzy, w 1933 roku, przed Rauschningiem wyznawał: „Tak! Jesteśmy barbarzyńcami. Chcemy nimi być! To bardzo chwalebny tytuł. To my odmłodzimy świat. Ten świat jest na krawędzi katastrofy!”.

Prawie sto lat przed dojściem Hitlera do władzy, w 1835 roku, poeta romantyczny Heinrich Heine, w swojej książce Z dziejów religii i filozofii w Niemczech napisał: „Chrześcijaństwo – i jest to najpiękniejszą jego zasługą – okiełznało nieco tę brutalną germańską żądzę walki, nie potrafiło jej jednak zniszczyć i gdy kiedyś rozpadnie się trzymający ją na wodzy talizman krzyża, wówczas znów ze szczękiem oręża zerwie się z uwięzi dzika furia dawnych wojowników, ślepy szał berserkerów, o którym tyle śpiewają i tyle snują opowieści nordyccy poeci. Ów talizman jest już spróchniały i nadejdzie dzień, w którym żałośnie się rozsypie. Wtedy powstaną z gruzów zapomnienia dawni kamienni bogowie i zetrą sobie z oczu tysiącletni kurz, a Thor rzuci się przed siebie ze swym olbrzymim młotem i w pył rozniesie gotyckie katedry. (…) i jeśli kiedyś usłyszycie huk, jakiego nigdy jeszcze nie słyszano w dziejach świata, wiedzcie: oto niemiecki grzmot dotarł wreszcie do swego celu. Na ten dźwięk orły będą spadać z wysokości, a lwy w najdalszych zakątkach afrykańskich pustyń podwiną ogony i ukryją się w swych królewskich jaskiniach. Odbędzie się w Niemczech spektakl, w porównaniu z którym francuska rewolucja wyda się beztroską idyllą. (…) I ta godzina nadejdzie. Niczym na stopniach amfiteatru narody zgromadzą się wokół Niemiec, by oglądać wielkie zmagania”. I tak się rzeczywiście stało za sprawą Hitlera, który wypuścił germańskiego berserkera, dzikiego i strasznego ludobójcę. Był to powrót do barbarzyństwa i pogaństwa, naruszenie podstaw chrześcijańskiej kultury i cywilizacji przez odrzucenie jej praw, w tym najważniejszego przykazania miłości bliźniego. Wciąż niełatwo pojąć, jak to się stało, że nowoczesne, rozwinięte i kulturalne społeczeństwo w sercu Europy, jakim były Niemcy, ogarnęło zbiorowe szaleństwo czy – jak podkreślał Jan Paweł II – wręcz bestialstwo.

Zaraz po wojnie przeważało stanowisko, że wyłączną winę za to, co się stało, ponosi Hitler, że to on, dzięki swoim wyjątkowym, wprost demonicznym zdolnościom, uwiódł Niemców i prowadząc ich do wielkości, przywiódł do zguby. Przeciwny pogląd, obecny przez lata w historiozofii komunistycznej, głosił, iż Hitler był tylko elementem pewnej struktury, a wpływ na wydarzenia miał niewielki. Decydujące były bowiem czynniki gospodarcze i społeczne. Propaganda komunistyczna przedstawiała wodza Trzeciej Rzeszy jako agenta imperializmu niemieckiego i marionetkę burżuazji.

Hitler był przywódcą charyzmatycznym, a to oznacza, że miliony ludzi wierzyły w jego niezwykłość oraz w to, że to właśnie on został wybrany, aby spełnić dziejową misję wprowadzenia Niemiec na należne im miejsce w historii. Hitler nie narzucił społeczeństwu swojej władzy. Co prawda, nie zdobył jej w powszechnych wyborach, ale otrzymał ją jako kanclerz mianowany tak, jak jego poprzednicy, od politycznych elit, w ramach istniejącego systemu politycznego. Niemcy upokorzeni traktatem wersalskim po pierwszej wojnie światowej, pogrążeni w kryzysie nie tylko gospodarczym, ale może przede wszystkim duchowym, tęsknili za jednością, odrodzeniem narodowym i wodzem-zbawcą. Hitler spełniał te oczekiwania. Nie osiągnąłby też swojej pozycji i celów bez finansowej pomocy, której źródłem były niemieckie kartele wspierane kapitałem międzynarodowym, głównie amerykańskim.

Narodowy socjalizm był ideologią dającą nadzieję na wybawienie z kryzysu. Odwoływał się do romantycznego pojęcia narodu (niem. volk) rozumianego o wiele szerzej niż tradycyjnie. Volk miał duszę, był nierozerwalnie złączony z naturalnym otoczeniem, jego członkowie stanowili jedność, a ponieważ należeli do najlepszej rasy aryjskiej, ludzi światła, byli powołani do rządzenia światem. Zachowanie czystości rasy prowadziło do niebezpiecznych wynaturzeń – stosowania eugeniki, czyli doskonalenia cech dziedzicznych rasy i eliminacji przez sterylizację, aborcję czy eutanazję ludzi niespełniających kryteriów krwi. Hitler (podobnie zresztą Lenin i Stalin), był – jak pisał historyk Paul Johnson – „doskonałym praktykiem głównego występku XX wieku: inżynierii społecznej, wedle której istoty ludzkie można przerzucać łopatą, jak cement”. Panowanie nad światem miało się urzeczywistnić w walce, dzięki której Niemcy zdobyłyby przestrzeń życiową na Wschodzie i wyeliminowały główne zagrożenie, jakie nazizm widział w Żydach. Antysemityzm hitlerowski doprowadził do „ostatecznego rozwiązania”, czyli Holokaustu. Nazizm, podobnie jak komunizm, i wprowadzone przez nie reżimy zbudowały państwo totalitarne – ingerujące we wszystkie dziedziny życia społecznego, gospodarczego, kulturalnego i osobistego. Przy pomocy terroru – całkowitej pogardy dla jednostki, nieliczenia się z prawami, zasadami, godnością i wartością życia ludzkiego – państwo sprawowało absolutną kontrolę nad najbardziej prywatnymi sferami życia. Zwieńczeniem projektu Hitlera była wojna totalna, w której bestialstwo osiągnęło swoje apogeum.

Ruchy polityczne, takie jak faszyzm, nazizm czy komunizm nazywa się świeckimi religiami, gdyż ich podstawą jest wiara w ideologię, którą państwo wyznaje i żąda od społeczeństwa całkowitego oddania. Ideologie te, odrzucające tradycyjne wartości, a przeniknięte złem, obiecywały wybawienie na ziemi. Jeszcze przed wojną, w 1938 roku niemiecki filozof historii, katolicki intelektualista Eric Voegelin opisywał narodowy socjalizm jako duchową chorobę ludzkości.

Siedemdziesiąt lat po zakończeniu drugiej wojny światowej Europa znów przeżywa duchowy kryzys. Już w 2004 roku, niemiecki historyk i publicysta Michael Hesemann w Religii Hitlera pisał, że „doczesna oferta konsumpcji i liberalistycznego, hedonistycznego ‘społeczeństwa zabawy’ nie wystarcza, by zaspokoić pierwotną człowieczą potrzebę duchowości. Zradykalizowany fundamentalizm islamski w swym fanatycznym odłamie jest tylko odpowiedzią na duchową nędzę Zachodu. Jedynie społeczeństwo, które przyznaje się do swej religijnej tożsamości, jest wystarczająco silne, by obronić się przed takimi atakami”. Europa jednak wciąż lekceważy płynące z przeszłości ostrzeżenie, o konsekwencjach odcinania chrześcijańskich korzeni, a właśnie jedną z nich był narodowy socjalizm.


Informacja o książce:

Tytuł: III Rzesza. Zbrodnia bez kary.
Autor: Joanna Wieliczka-Szarkowa
Wydawca: Wydawnictwo AA, Kraków 2015 r.

Dane techniczne: format: 140×200, s. 528, oprawa twarda

Cena detaliczna: Cena detaliczna 49,00 zł
Dostępna:
Książka dostępna w dobrych księgarniach, oraz na www.religijna.pl
Zbrodnie i upadek III Rzeszy!

Napisana z rozmachem historia zbrodni Trzeciej Rzeszy, której lata panowania w Europie były z jednym z najmroczniejszych okresów w dziejach świata.

Joanna Wieliczka-Szarkowa sięga do ideologicznych źródeł nazizmu, takich jak rasizm, eugenika, antysemityzm, religia germańska. Omawia historyczne okoliczności puczu monachijskiego, oraz propagandowe i organizacyjne przygotowanie przejęcia władzy w 1933 r. Uważnie śledzi lata budowy systemu nazistowskiego w latach poprzedzających wybuch II wojny światowej, szczególną uwagę zwracając na konsekwentną realizację celów ideologicznych (eliminacja Żydów, walka z chrześcijaństwem) i strategicznych (zbrojenia, budowa machiny propagandowej i potęgi SS), oraz na kluczowe wydarzenia jak pożar Reichstagu, noc długich noży, czy Anschluss Austrii. Najwięcej miejsca w książce zajmują wydarzenia z lat II wojny światowej. Autorka obszernie relacjonuje kampanie wojenne Wehrmachtu, oraz zbrodnie dokonywane na tyłach frontu. W końcowych rozdziałach omawia tygodnie agonii i ostateczny upadek III Rzeszy, oraz kulisy Procesu Norymberskiego, który nie przyniósł oczekiwanego rozliczenia najbardziej zbrodniczego systemu w dziejach świata.

Książka, która tak obszernie przedstawia historyczne kulisy potęgi i upadku III Rzeszy, stawia pytania o dużym znaczeniu moralnym i cywilizacyjnym: Jak to możliwe, że nowoczesne i kulturalne społeczeństwo w sercu Europy ogarnęło zbiorowe szaleństwo? Dlaczego odrzucono człowieczeństwo? Dlaczego Europa nie rozliczyła sprawiedliwie nazistowskich zbrodni? Dlaczego wciąż lekceważy płynące z przeszłości ostrzeżenia? I jakie konsekwencje może mieć fakt, że w istocie popełnione zbrodnie pozostały bez kary…?

Prof. dr hab. Artur Patek Instytut Historii UJ
Trzecia Rzesza to jeden z najbardziej ponurych rozdziałów w historii Europy. Przeraża ogrom zbrodni oraz opętańcza ideologia, która owładnęła umysłami tak wielu ludzi. Przeraża pogarda, z jaka traktowano drugiego człowieka. Jak było możliwe, że nowoczesne i kulturalne społeczeństwo w sercu Europy ogarnęło zbiorowe szaleństwo? Dlaczego odrzucono człowieczeństwo? Autorka stawia też inne pytanie, niepokojące, dramatyczne, – dlaczego Europa wciąż lekceważy płynące z przeszłości ostrzeżenia? Dzieli się smutna konstatacja, że
w istocie popełnione zbrodnie pozostały bez kary. I przestrzega przed konsekwencjami odcinania się od korzeni. W tej warstwie refleksyjnej widzę duży atut książki. Joanna Szarkowa jest znakomita Autorka i stworzyła oryginalna prace, której lektura jest bardzo pożyteczna, a dzięki sprawnemu pióru także niezwykle wciągająca.


Dr Joanna Wieliczka-Szarkowa
historyk, autorka książek: III Rzesza. Narodziny i zmierzch szaleństwa (2006); Józef Piłsudski 1867-1935. Ilustrowana biografia (2007); Czarna księga Kresów (2012), Żołnierze wykleci (2013), Wołyń we krwi 1943 (2013), Żołnierze Niepodległości 1914-1918 (2013), Bitwy polskich żołnierzy 1940-1944(2014), Powstanie Warszawskie 1944. Gloria Victis (2014). Współautorka książki W cieniu czerwonej gwiazdy. Zbrodnie sowieckie na Polakach (1917-1956), (2010), oraz serii książek historycznych dla Dzieci Kocham Polskę.


Spis treści

Duchowa choroba ludzkości…5

NARODZINY SZALEŃSTWA 1918-1933…11

U źródeł nazizmu…11

Rasizm

Eugenika

Antysemityzm

Religia germańska

Wędrowne ptaki

W niechcianym Weimarze…28

Cios w plecy

Demokracja wbrew naturze

Herr Wolf…35

Być opatem

W cesarskiej stolicy

Dobosz

Chcemy wywołać burzę”

Mit SA

Pucz monachijski

Mein Kampf

Zwieranie szyków…65

Organizacja i dyscyplina

Heinrich, lękam się ciebie”

Perfekcyjna manipulacja

Chłopi i młodzi z Hitlerem

Zbawienny kryzys…81

System Brüninga

Adolf Legalité

Hojne wsparcie

Poczmistrz

Nie” Hindenburga

Godzina narodzin Trzeciej Rzeszy”

PRZEJĘCIE WŁADZY” 1933-1939…101

Trzecia Rzesza…101

Rząd narodowego zjednoczenia”

Narodzie niemiecki, daj nam cztery lata”

Pożar Reichstagu

Dzień przebudzenia narodowego”

Kawałek po kawałku

Pocieszny gefrajter

Noc długich noży

Wcielenie tęsknoty narodowej”…125

Nie pali, nie pije…”

Restauracja pod wesołym kanclerzem”

I kobieta ma swoje pole bitwy”

Miłość życia

Praca na rzecz Führera…137

Ślepe posłuszeństwo

Gauleiter na rowerze

Trupia czaszka – państwo SS…145

Piekielnie dobra krew”

Reichsführer

Idealny Aryjczyk

Gestapo

Obozy koncentracyjne

Zglajszaltowani”…163

W szkole Adolfa

Urodziliśmy się po to, by umrzeć dla Niemiec”

Rodzina nazistowska

Ustawa o sterylizacji

Nie zabijaj

Wygaszanie życia dzieci”

Akcja T4

Lew z Münster

Bunt przeciw Chrystusowi…192

Powiesić biskupów na latarniach”

Z palącą troską

Neopogańskie kulty i świetlne katedry

Od bojkotu do „kryształowej nocy”…210

Frankoński rzeźnik Żydów”

Ustawy norymberskie

Odżydzanie”

Gniew narodu”

W pałacu kiczu…220

Lojalność twórców

Blubo, Leni i sto filmów na rok

Imperium prasowe

Najtańsze radio świata

Oczyszczanie sztuki”

Autostradą ku wojnie – niemiecka gospodarka…235

Cudze pomysły

Wspaniały plan budowy dróg”

Czarodziej Schacht

Sens w samej pracy”

Achtung panzer” – niemieckie zbrojenia…246

Właśnie tego potrzebuję. To właśnie chcę mieć.”

W powietrzu i w wodzie

Z szybkością błyskawicy”

Führer przypomina trupa”

Koniec Wersalu…260

Poważny i rozsądny polityk

Niemcy pragną tylko pokoju

Anschluss

Ugłaskiwanie

SZAŁ BERSERKERÓW 1939-1945…279

Agresja na Polskę…279

Doszczętne zniszczenie”

Najbardziej sensacyjne przestępstwo”

Bądźcie bezlitośni”

Prawdziwa nienawiść

Do poziomu niewolników”

Ludobójcy z Auschwitz

Dzieci odnaleziono i rozstrzelano”

Na Francję…313

Ewentualnie strzelić mu w łeb”

Plan Żółty”

Po heroicznym oporze”

O Anglię, Bałkany i Afrykę…326

Lew Morski”

Wyrwać sobie dwa lub trzy zęby”

Stworzeni, żeby przegrywać”

Lis Pustyni”

Barbarossa” – wojna na unicestwienie…339

Starcie dwóch ideologii

Przykre niespodzianki

Milion Sowietów w kotle

Niemcy pod Moskwą

Za bardzo się pan nad nimi lituje”

Utrzymać Stalingrad

Na tyłach frontu…376

Nie będziemy się bawili w niańki”

Jesteśmy rasą panów”

Pangermańska armia

Krwiożercze brygady

Likwidacja „niższej rasy”

Endlösung” – „ostateczne rozwiązanie”…396

Zapędzić motłoch do gett”

Jest to czyste morderstwo”

Musimy zniszczyć Żydów”

Wciąż nie mogę w to uwierzyć”

Wykonaliśmy to najtrudniejsze zadanie”

Zbrodnicze eksperymenty

Anioły śmierci”

Mordowanie do końca

Ku klęsce…435

Woleli porzucić broń i uciekać

Wunderwaffe – cudowna broń

Czy to jest, czy nie jest inwazja?!”

Agonia i śmierć…450

Wisieli jak zwierzęta w rzeźni”

Nie skapitulujemy. Nigdy”

Umrze wraz ze mną”

Zbrodnia bez kary…470

Norymberga

Denazyfikacja

Rycerski Wehrmacht i „przebudzenie”

Co słyszałeś o Hitlerze?”

Wypędzeni

Nie tylko my mordowaliśmy”

Indeks nazwisk…495

Wybrana literatura…517

Reklamy

One comment on “„III Rzesza. Zbrodnia bez kary” – nowa książka Joanny Wieliczka-Szarkowej

  1. Prosze sie odniesc do oswiadczeniazmerykanskiego muzeum holocaustu wydanego 1 maja
    May 1, 2015

    One sentence in a speech by FBI Director James Comey at the Museum’s annual dinner on April 15 has triggered a wide-ranging debate about complicity in Poland and Hungary during the Holocaust. Although scholarship continues to illuminate these important questions, much has been clarified in the past 70 years of research.

    During World War II, Nazi Germany and its collaborators murdered six million Jews as the Germans sought the domination of Europe and the destruction of European Jewry. As the war proceeded and Germany occupied or allied with almost every European state, it depended on other governments at the national level as well as organizations and individuals at the local level to help carry out what it called “The Final Solution of the Jewish Question.”

    Although there was some level of resistance to Nazi Germany in many countries, it was rarely directed at helping Jews. And although some individuals risked their lives to save Jews, they constituted a very small minority. The Germans were relentless in pursuing their goal, but without widespread collaboration the murder of six million Jews and millions of others in just four years would not have been possible.

    Poland

    Prior to World War II, antisemitism in Poland had been growing, and Polish authorities had taken various measures to exclude Jews from key sectors of society. Some Polish politicians pressed for the mass emigration of Poland’s Jewish population.

    Following the German invasion of Poland in 1939, the country was divided between Germany and the Soviet Union. Then in 1941, after the Germans invaded the Soviet Union, all of Poland came under German control.

    Poland was brutally occupied by the Germans. The Nazis viewed Poles as racially inferior and targeted Poland’s leadership for destruction, killing tens of thousands of Catholic priests, intellectuals, teachers, and political leaders. Over 1.5 million Poles were deported as forced laborers. In total, at least 2.5 million non-Jewish Polish civilians and soldiers perished.

    With the occupation of all of Poland, Germany now had more than three million Polish Jews under its control. The Germans established close to 700 ghettos throughout occupied Poland where tens of thousands of Jews died due to harsh conditions of starvation, overcrowding, and disease.

    After killing in mass shootings almost 1.5 million Jews in hundreds of locations in occupied Soviet territories, the Germans decided to construct stationary killing centers in occupied Poland, Auschwitz-Birkenau being the most well known. The ghettos became “holding pens” for Jews before deportation to a killing center.

    As German forces implemented the killing, they drew upon some Polish agencies, such as Polish police forces and railroad personnel, in the guarding of ghettos and the deportation of Jews to the killing centers. Individual Poles often helped in the identification, denunciation, and hunting down of Jews in hiding, often profiting from the associated blackmail, and actively participated in the plunder of Jewish property.

    There were incidents, particularly in the small towns of eastern Poland, where local Polish residents—acutely aware of the Germans’ presence and their antisemitic policies—carried out or participated in pogroms and murdered their Jewish neighbors. The pogrom in the town of Jedwabne in 1941 is one of the best-documented cases.

    The Polish Government in Exile based in London sponsored resistance to the German occupation, including some to help Jews. For example, Zegota, the Council to Aid Jews, saved a few thousand Jews, even though helping a Jew in occupied Poland was punishable by death. Yad Vashem has identified more rescuers from Poland than any other country—6,532.

    By the end of the war, three million Polish Jews—90 percent of the prewar population—had been murdered, one of the highest percentages in Europe.

    Hungary

    Unlike Poland, which was under German rule, Hungary was a willing ally of Nazi Germany. Hungary adopted antisemitic legislation emulating Germany’s Nuremberg Laws beginning in 1938. With its entry into the war in 1941, Hungary sent 100,000 Jewish men to forced labor, where 40,000 died. That same year, the Hungarian government deported at least 15,000 Jews to German-occupied Ukraine, where they were murdered.

    Although Hungary was initially resistant to mass deportations of its Jews, in early 1944 it agreed to do so. After the Germans occupied the country in March 1944, they sent a small SS detachment led by Adolf Eichmann to Budapest to work with a newly appointed prime minister and a more cooperative government. With the approval of Miklos Horthy, the Hungarian head of state, the Hungarian Ministry of the Interior, police, gendarmerie, and local civilian administrators carried out the deportations. In a matter of weeks, from May to early July, they forced 440,000 Jews into ghettos, stripped them of their possessions, and loaded them into trains. Some 425,000 were deported to Auschwitz-Birkenau. More than three-quarters of them were gassed on arrival, and additional tens of thousands died from disease, starvation, and harsh treatment.

    Yad Vashem recognizes 823 Hungarian rescuers, who helped save Jews during the Holocaust.

    In the end, nearly 600,000 Hungarian Jews were murdered out of a population of over 800,000; almost 75 percent of the Jewish community had been killed.

    The Destruction of European Jewry

    To carry out the “Final Solution” across an entire continent, the Germans required the collaboration and complicity of many individuals in every country, from leaders, public officials, police, and soldiers to ordinary citizens. In every country locals participated in a variety of ways—as clerks, cooks, and confiscators of property; as managers or participants in roundups and deportations; as informants; sometimes as perpetrators of violence against Jews on their own initiative; and sometimes as hands-on murderers in killing operations.

    Many collaborators were motivated by antisemitism, which had permeated Europe over the centuries and was now actively encouraged by the Nazis and their collaborators. Other motivations included greed, personal advancement, fear, resentment, and peer approval. Regardless of motivation, by the time the Allies liberated German-dominated Europe in the spring of 1945, two out of every three European Jews had been killed.

Możliwość komentowania jest wyłączona.